Czemu [kot] to [tot] i jak sobie z tym radzić...
Jedną z wad wymowy jest kappacyzm, czyli nieprawidłowa realizacja głoski [k].
1. Ćwiczenia motoryki artykulatorów:
- mlaskanie,
- kląskanie,
- wypychanie jezykiem dolnych jedynek,
- picie słomką gęstych płynów/jogurtów,
- gulgotanie jak przy płukaniu zębów,
2. Ustawienie głoski [k], czyli:
- pokazanie dziecku ułożenia artykulatorów,
- próby realizacji,
- przytrzymywanie szpatułką/własnym paluszkiem czubka języka ułożonego za dolnymi jedynkami,
- realizacja głoski w pozycji leżącej, gdy siła grawitacji ułatwia przesuwanie masy języka ku tyłowi,
- w sytuacji bez wyjścia - kiedy wszystkie sztuczki nam się nie udają: realizacja głoski [k] z językiem przytrzymującym chrupkę/cukierka za dolnymi jedynkami.
3. Zaczynamy automatyzację:
- proste,
- zbudowane z sylab otwartych,
- bez grup spółgłoskowych,
- bez zmiękczenia (np. kino),
- bez głoski [r] - często czterolatki jej jeszcze nie realizują (i mają do tego prawo),
- bez głosek [sz, rz, cz, drz] - z tego samego powodu,
- bez głoski [t] - z racji trudności (dziecko do tej pory używało jej do zastępowania głoski [k]).
1. Rysowanie raczki:
Rysujemy kredką rączkę dziecka.
Każdy paluszek podpisuję logotomem z głoską [k] w nagłosie.
Tłumaczymy jak nazywa się kolejny paluszek, dziecko powtarza.
Ćwiczymy małą motorykę starając się unieść kolejny paluszek
i prawidłowo go nazwać.
2. Karmienie Minionka:
Kładziemy przed dzieckiem kartę z Minionkiem i paskiem bananów.
Zadaniem dziecka jest odszukanie wśród innych, wyciętych bananów
takiego samego układu liter.
Po odszukaniu i ułożeniu wypowiadamy [k] w logotomach:
ka, ko, ke ku, ky (jeśli dziecko potrafi - również ki).
Jeśli udaje się realizować [k] w nagłosie próbujemy karmić drugiego Minionka,
który ma głoskę [k] w śródgłosie, oraz kolejnego z gloską [k] w wygłosie.
3. Ćwiczenie słuchu fonemowego.
Pokazujemy dziecku kartę do ćwiczeń.
Na początku wybieram wyrazy z głoską [k] w nagłosie.
Pod każdym obrazkiem jest zaznaczona ilość sylab.
Wysłuchujemy z dzieckiem, w której sylabie (czyli w której z części paska)
moja/dziecka buzia mówi [k].
Po wysłuchaniu właściwego miejsca dziecko przypina tam klamerkę.
(mamy tu ćwiczenie słuchu fonemowego i małej motoryki).
Analogicznie pracujemy na kolejnych wyrazach.
Na następnych zajęciach dokładamy karty z głoską [k] w śródgłosie,
potem w wygłosie.
W którymś kolejnym ćwiczeniu mamy już ćwiczenia słuchu fonemowego
wyrazów z głoską [k] umieszczoną w różnych miejscach wyrazów.


Brak komentarzy:
Prześlij komentarz