wzbogacamy słownictwo

PANI JĘZYCZKOWA PIECZE CIASTO - bajeczka logopedyczna do usprawniania aparatu artykulacyjnego

PANI JĘZYCZKOWA PIECZE CIASTO

 

      Pani Języczkowa będzie miała gości, więc postanowiła upiec ciasto. Najpierw do miski (robimy z języka „miskę” – przód i boki języka unosimy do góry, tak, by w środku powstało wgłębienie) wsypała mąkę i cukier (wysuwamy język z buzi, a potem go chowamy, przesuwając nim po górnej wardze, górnych zębach i podniebieniu). Następnie rozbiła jajka (otwierając szeroko buzię , kilkakrotnie uderzamy czubkiem języka w jedno miejsce na podniebieniu). Wszystkie składniki mieszała (obracamy językiem w buzi w prawo i w lewo) i mocno ucierała (przesuwamy językiem po górnych zębach, następnie po dolnych).

      Gdy ciasto się upiekło pani Języczkowa ozdobiła je polewą czekoladową (przesuwamy czubkiem języka po podniebieniu w przód, w tył i w bok), obsypała rodzynkami (dotykamy językiem każdego górnego zęba), orzechami (dotykamy językiem każdego dolnego zęba).

      Gdy ciasto ostygło, poczęstowała gości, którym ono bardzo smakowało (oblizujemy wargi językiem).

                                                                                                                                   Smacznego!

Lew i wrona - wierszyk do utrwalania głoski w

Lew i wrona

Do lwa wrona się odzywa: „Po co panu taka grzywa?

W oczy wchodzi, w nos łaskocze, lepiej zrobić z niej warkocze!”

Lwisko warczy, wącha wronę: „Ej, gadanie zakończone!

Pani Żarty są niesmaczne, wnet się chyba gniewać zacznę!”

PSZCZOŁA SŁODUSZKA - przykładowy tekst służący do wprowadzania w stan relaksu

Relaksacja to pojęcie szerokie, istnieje wiele rodzajów treningów relaksacyjnych, m.in. trening autogenny Schultza, relaksacja Jacobsona, czy medytacje.

Głównym celem technik relaksacyjnych jest wprowadzenie w stan odprężenia i dobrego samopoczucia fizycznego oraz psychicznego. Relaks jest jednym ze sposobów na łagodzenie napięcia emocjonalnego i stresu – zjawisk obecnych w życiu codziennym, także u dzieci. Trening relaksacyjny wzmacnia koncentrację uwagi, rozwija wyobraźnię, redukuje lęki i agresję, poprawia relacje w grupie. Poniżej przykład tekstu do ćwiczeń relaksacyjnych:

PSZCZOŁA SŁODUSZKA - 

Adaptacja treningu autogennego Schultza

                                                        
 

           Posłuchajcie bajki o pszczole Słoduszce. Postarajcie się przeżyć to, co ona. „Było lato, słońce mocno grzało. Pachniały kwiaty. Słoduszka od rana zbierała z kwiatów słodki nektar. Musiała bardzo szybko poruszać skrzydełkami. Poczuła zmęczenie. Ile to jeszcze kwiatów muszę odwiedzić? Zaczęła liczyć: 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10. Słoduszce zaczął się plątać język, położyła się wygodnie na dużym liściu, rozluźniła zmęczone nóżki i łapki, zamknęła oczy. Jej brzuszek zaczął spokojnie oddychać. Jak mi dobrze. Moja prawa łapka staje się coraz cięższa, nie chce mi się jej podnieść. Moja lewa łapka staje się leniwa, nie chce mi się jej podnieść. Tylko mój brzuch równiutko, spokojnie oddycha. Prawa noga z przyczepionym woreczkiem miodu staje się ciężka, coraz cięższa i cięższa. Lewa noga, też z woreczkiem miodu staje się ciężka. Nie chce mi się jej podnieść. Głowa jest tak wygodnie ułożona. Jestem spokojna, słyszę spokojną muzykę. Czuję jak słońce ogrzewa moje nogi i łapki. Jest mi coraz cieplej. Jestem spokojna. Czuję się bezpiecznie. Ogarnia mnie senność. Zasypiam, zasypiam, zasypiam”.

Techniki relaksacyjne – trening autogenny J. H. Schultza

 

W stanie relaksu zwalnia i pogłębia się oddech, zwalnia serce, zmniejsza się zużycie tlenu i napięcie mięśniowe, rozszerzają się niektóre naczynia krwionośne i zmniejsza się tempo przemiany materii. To rodzaj przyjemnej psychicznej i fizjologicznej demobilizacji, który odczuwa się jako wewnętrzny spokój, odprężenie, błogostan oraz łagodną euforię.
Takie stany można uzyskać drogą odpowiedniego treningu, podczas którego organizm ładuje się dodatkową życiową energią jak akumulator. Jedną z bardziej znanych technik relaksacyjnych jest trening autogenny J. H. Schultza. Technika ta składa się z dwóch rodzajów ćwiczeń: odczuwania ciężaru ciała oraz jego ciepła. Ćwiczenie treningu autogennego polega na rozluźnianiu ciała, a następnie na stosowaniu autosugestii w bardzo prostej formie. Tekst autosugestii najlepiej nagrać.
Usiądź wygodnie na krześle, stopy ustaw równolegle, płasko na podłodze. Ręce niech będą lekko zgięte w łokciach, dłonie lekko ugięte oprzyj na udach. Zwróć uwagę na palce dłoni, powinny być swobodnie „puszczone”. Wyprostuj kręgosłup. Celem relaksu jest uzyskanie fizycznego rozluźnienia i psychicznego odprężenia oraz osiągnięcie związanego z nimi poczucia spokoju.

Ćwiczenie odczuwania ciężaru ciała

Siedzę wygodnie. Jestem spokojny/a, zupełnie spokojny/a. Zamykam oczy. Oddycham spokojnie. Obserwuję swój oddech. Odczuwam spokój, błogi spokój. Oddycham lekko i spokojnie. Rozluźniam mięśnie wokół oczu. Moje oczy są pasywne, zwrócone do wewnątrz, rozluźniam nos, policzki i uszy. Odprężam mięśnie wokół ust. Moja dolna szczęka lekko opada, moja szyja nieco się wydłuża. Rozluźniam skórę na głowie w kierunku karku, rozluźniam kark i barki. Rozluźniam mięśnie prawej ręki. Prawa ręka jest ciężka, bardzo ciężka, nie mogę jej podnieść. Oddycham lekko, spokojnie. Odczuwam spokój. Rozluźniam mięśnie lewej ręki. Lewa ręka jest ciężka, bardzo ciężka, nie mogę jej podnieść. Moje obie ręce: prawa i lewa są bardzo ciężkie, przylegają do podłogi. Rozluźniam przód ciała. Moje piersi, pas brzuch i podbrzusze są ciężkie, bardzo ciężkie, nie mogę ich podnieść. Ciężar z przodu ciała spływa na podłoże. Rozluźniam tył ciała, mięśnie wzdłuż kręgosłupa, pas miednicę i pośladki. Tył ciała jest ciężki, bardzo ciężki nie mogę go podnieść. Rozluźniam mięśnie prawej nogi. Prawa noga jest ciężka, bardzo ciężka, nie mogę jej podnieść. Oddycham lekko, spokojnie. Odczuwam spokój. Rozluźniam mięśnie lewej nogi. Lewa noga jest ciężka, bardzo ciężka, nie mogę jej podnieść. Moje obie nogi: prawa i lewa są bardzo ciężkie, przylegają do podłogi. Oddycham lekko i spokojnie. Całe moje ciało jest rozluźnione. Czuję ciężar całego ciała. Odczuwam głęboki, wewnętrzny spokój. Całe moje ciało wypoczywa i powraca do harmonii.

Wrażenie ciężkości w miarę praktyki coraz łatwiej rozprzestrzenia się na całe ciało. W stanie głębokiego rozluźnienia pozostań pięć do dziesięciu minut. Następnie podaj autosugestię – „uczucie ciężkości ustępuje, poruszam rękami i nogami, całe ciało odzyskuje zdolność ruchu”. Policz w myślach do pięciu i otwórz oczy. Kiedy opanujesz umiejętność odczuwania ciężaru ciała, przystąp do ćwiczenia wyzwalania ciepła w organizmie.

Ćwiczenie odczuwania ciepła

Leżę wygodnie, bardzo wygodnie, jestem spokojny/a, zupełnie spokojny/a. Zamykam oczy. Odprężam wszystkie mięśnie ciała. Czuję, jak napięcie mięśni ustępuje. Ustępuje powoli i całkowicie. Oddycham lekko i spokojnie. Odczuwam spokój, błogi, kojący spokój. Ciepło przepływa przez moją lewą rękę, płynie od ramienia w kierunku dłoni. Z każdą chwilą czuję je wyraźniej, jeszcze wyraźniej. Lewa ręka jest coraz cieplejsza. Oddycham lekko i spokojnie. Ciepło teraz przepływa przez moją prawą rękę, płynie od ramienia w kierunku dłoni. Z każdą chwilą czuję je wyraźniej, jeszcze wyraźniej. Prawa ręka jest coraz cieplejsza. Oddycham lekko i spokojnie. Ciepło zaczyna przepływać przez moją lewą nogę, płynie od pachwin do stopy. Z każdą chwilą czuję je wyraźniej, jeszcze wyraźniej. Moja lewa noga jest coraz cieplejsza. Oddycham lekko i spokojnie. Ciepło zaczyna przepływać przez moją prawą nogę, płynie od pachwin do stopy. Z każdą chwilą czuję je wyraźniej, jeszcze wyraźniej. Moja prawa noga jest coraz cieplejsza. Oddycham lekko i spokojnie. Z rąk ciepło promieniuje na klatkę piersiową, z nóg przesuwa się w kierunku brzucha. Czuję szczególne ciepło w splocie słonecznym (miejscu między końcem mostka i pępkiem). Mój splot słoneczny jest bardzo ciepły. Ze splotu słonecznego płynie strumień ciepła. Ciepło ogarnia całe moje ciało. Moje ciało jest ciepłe tak, jakbym zanurzał/a się w ciepłą kąpiel. Jedynie moje czoło pozostaje chłodne. Czoło zawsze jest chłodne. Jestem całkowicie odprężony/a i ciepły/a. Jedynie moje czoło pozostaje chłodne.

Pozostań w tym stanie co najmniej pięć minut. Następnie policz w myślach od jednego do pięciu i spokojnie otwórz oczy. Poleż jeszcze chwilę z otwartymi oczami, obserwuj uczucie głębokiego spokoju, którego doświadczasz. Zatrzymaj je w sobie. Uczucie ciepła powoli odpływa od Ciebie i ciepłota ciała powraca do stanu normalnego.
Kiedy nauczysz się w praktyce odczuwać ciężar i ciepło swojego ciała, połącz dwa oddzielne ćwiczenia. Najpierw odczuwaj ciężar ciała, a następnie jego ciepło. Systematyczne stosowanie relaksacji pomaga oszczędzać życiową energię, uzyskać wewnętrzny spokój, poprawia samopoczucie, zwiększa akceptację siebie, innych i sytuacji, które spotykają nas każdego dnia.

gimnastyka warg i języka z klaunem :)

Spróbuj mocno przykleić czubek języka do podniebienia tuż za zębami i opuszczać dolną szczękę.

Ile razu dasz radę tak zrobić?

Wypychamy językiem policzki po bokach, 

jakbyśmy chcieli coś z nich zlizać 

- najpierw z jednej strony.

Potem z drugiej strony..

 

robimy dzióbek..

 

na zmianę z szerokim uśmiechem..

 

a teraz język robi "wahadełko"

- wędrując od kącika do kącika ust

 

na zmianę..i w coraz szybszym tempie..

 

przesyłamy całusy..

 

pionizujemy język w kierunku nosa..

 

myjemy języczkiem zęby na górze i na dole 

od zewnętrznej strony..

wysuwamy język jak najdalej na brodę..

 

oblizujemy wargi dookoła..

 

myjemy języczkiem zęby na górze i na dole 

od wewnętrznej strony.. 

chowamy czerwień warg do środka

i oblizujemy wargi w druga stronę..

 

i szeroko otwieramy buzię..

Trzy kurki - wierszyk do utrwalania głosek szeregu szumiącego sz, ż, cz

“Trzy kurki”

Wyszły w pole kurki trzy
i gęsiego sobie szły.
Pierwsza z przodu, 

w środku druga, trzecia z tyłu,
oczkiem mruga.
I tak sznurkiem kurki
trzy,
raz dwa, raz dwa, w pole szły...

S. Rostworowski 

utrwalamy głoski szeregu szumiącego szcz

Szczaw, Mszczonowa, szczotka, szczęście, szczwany, Szczytno, płaszcz, leszcz, gąszcz, chrząszcz, klaszcze, szczudła, chaszcze, deszcz, szczebiot, szczygieł, wrzeszczy, szczypała, szczelina, kleszcz, pszczoła, Szczepan, szczep, szczelny, Szczecin, Szczawnica, szczeniak, Szczyrk, szczypawki, szczypiorek, szczycić się, szczur, Pszczyna, pluszcze, bluszcz, jaszczurka, wieszcz, jeszcze, paszcza, tłuszcz, puszcza, łuszczyca, taszczy, dreszcz, piszczy, pszczoła, wieszcz, szczapa, Szczepcio, szczegół, szczególny, szczegółowo, szczeka, szczep, szczeble, szczęka, deszczówka, leszczyna, barszcz, zmarszczony, chrabąszcz, szczapa, szczątkowy, szczypce, szczypta, szczyt, niszcz, paszcz, piszcz, proboszcz, pryszcz
Szczepan ma szary płaszcz.
W garnuszku jest barszcz.
Wczoraj padał deszcz.
Pod krzaczkiem kryje się jaszczurka.
Na leszczynie siedzą szczygły.
Na stołeczku leży szczotka.
Włóż płaszcz w deszcz. 

oraz dodatkowo:

gwiżdż, zmiażdż, dżdżownica, bliższy,cięższy, dłuższy, droższy, niższy, podwyższać, węższy, wyższy

Utrwalamy s - Sanna morsa

PRAWIDŁOWE POŁYKANIE

Niemowlę połyka pokarmy płynne i półpłynne z językiem wysuniętym między bezzębne szczęki przy silnym skurczu mięśni policzków i warg. Początkowo jama ustna niemowlęcia jest płaska, a język ją wypełniający może jedynie wykonywać ruchy w poziomie. Po pełnym wyrośnięciu uzębienia mlecznego, czyli około 3, najpóźniej 4 roku życia, zwiększa się pionowy wymiar jamy ustnej. Powstaje wówczas dostatecznie dużo miejsca dla ruchów pionowych końca języka, a zęby mleczne stanowią przeszkodę w wysuwaniu języka do przodu. Kończy się wówczas okres połykania niemowlęcego, a rozpoczyna połykanie typu dorosłego, z końcem języka skierowanym do przedniej części podniebienia. Umiejętność spionizowania końca języka stwarza również warunki do poprawnej artykulacji.
Nieprawidłowe połykanie, bez pionizacji języka ma ujemny wpływ na zgryz dziecka oraz jego wymowę.
Zbyt długie karmienie z butelki, stosowanie smoczków oraz ssanie palców, utrudnia docieranie języka do podniebienia. Unoszący się język napotyka wówczas na przeszkodę i z konieczności przemieszcza się do przodu.

Prawidłowe połykanie z końcem języka ułożonym na podniebieniu powinno być dobrze opanowane do rozpoczęcia wymiany zębów mlecznych na stałe. Przerwa po zębach mlecznych utrzymująca się do czasu pojawienia się zębów stałych stanowi bodziec do ciągłego wciskania końca języka w to miejsce, co może przyczynić się do utrwalenia nieprawidłowego połykania i wymowy międzyzębowej.

Trzylatek mało mówi…

"Mateuszek miał w maju tego roku 3 latka. W końcu zaczyna mówić: naśladuje zwierzątka i wymawia kilka słów. Być może to moja wina – rok temu urodziłam Mateuszkowi siostrę, a moja uwaga była skupiona wyłącznie na mnie samej i moich problemach zdrowotnych. Wolałam włączyć Mateuszowi bajkę lub dać telefon i mieć spokój.  Jak to robić?"

 

 

Cieszę się, że nastąpił ten moment, kiedy postanawiasz wpłynąć na rozwój mowy swojego dziecka. Bez Twojej pomocy nie zacznie mówić. Poniżej znajdziesz kilka wskazówek, które pomogą Ci zorganizować wspólne zabawy i zajęcia z trzyletnim dzieckiem.

Tablet a książeczkaNiestety tablet, telewizja i telefon nie oddziałują pozytywnie na rozwój mowy małego dziecka. Dlaczego? Przede wszystkim nie wymagają interakcji, są jednostronne. Dziecko patrzy, jest zaangażowane w obserwowanie ruchomego obrazu, słuchanie dźwięków, piosenek, reaguje na żywe kolory. Nic dziwnego, że dziecko jest wtedy spokojne – w końcu nie psoci. Ale czy wtedy mówi cokolwiek? Czy rozmawia z bohaterami bajek? Z tabletem? Czy uczy się czegoś?

Dla porównania przypomnij sobie sytuację, w której czytasz dziecku książeczkę: wspólnie oglądacie nieruchome obrazki, maluszek może pokazać paluszkiem to, co go interesuje lub to, o co go poprosisz. Słucha z zaangażowaniem, a Ty możesz wolniej przeczytać lub powtórzyć trudniejsze słowa. Co więcej, możesz skontrolować, czy dziecko rozumie przekaz – zadajesz pytania, rozmawiacie o tekście. Jest interakcja!

Mówienie trzylatkaWyrażenia  dźwiękonaśladowcze i kilka prostych słów to mało jak na trzylatka: większość dzieci w tym wieku swobodnie komunikuje się, w swoich opowiadaniach używając prostych i złożonych zdań. Z pewnością warto poświęcić więcej czasu na wspólną zabawę, która w naturalny sposób zachęci dziecko do aktywnego używania języka: wykorzystaj zabawki, gry poszerzające zasób słownictwa, ćwiczenia powtarzania. Powtarzanie jest tu kluczem, dlatego zabawy opieraj także na naśladownictwie.

Zacznij od komunikacjiZorganizuj takie zajęcie, w którym dziecko będzie musiało użyć słów DAJ, MASZ, MAMA, TATA. Może to być na przykład wspólne budowanie wieży z klocków, podczas którego klocki trzyma jeden z rodziców, a dziecko, żeby ułożyć kolejny… musi powiedzieć. Na początku wystarczy zwykłe „DA”, które oznacza „Mamo, daj klocka”. Zobaczysz, że DA zmieni się niebawem w DAJ, później DAJ TO, następnie MAMO, DAJ MI TO.

Zabawa autem, naśladownictwo i nazywanie
Wybierz kilka ulubionych zabawek o prostych imionach lub nazwach: miś, lala, Pepa, koko. Przygotuj pociąg z wagonikiem lub autko. Podczas przewożenia zabawek, zadawaj pytania: Kto teraz jedzie? Czym jedzie? Jak mówi? Co robi pociąg? Taka zabawa sterowana będzie praktycznym wykorzystaniem języka! Pamiętaj, że postacie mogą wykonywać różne czynności podczas podróżowania: mogą jeść, skakać, chodzić, pić, sikać… pamiętaj, żeby zapytać: Co robi? Jeśli dziecko do tej pory nie używało takich słów, zademonstruj daną czynność lub nazwę kilkukrotnie, a potem poproś dziecko o powtórzenie: Pokaż, jak lala skacze. Co robi lala?

Dzielimy wyrazy na sylabyTo też zabawa naśladownicza – dużo łatwiej powiedzieć „KO – TY” niż od razu KOTY, prawda? Aby uatrakcyjnić taką zabawę, dziecko może zbierać na swoją farmę zwierzątka, które akurat uciekły lub wrzucać  elementy do sortera. Taki bodziec motywacyjny!

Jeśli widzisz, że mimo Twoich starań nie dzieje się wiele, odwiedź logopedę. Profilaktycznie wykonaj badania słuchu i umów się na wizytę do laryngologa – to nie zaszkodzi, a będziesz mieć pewność, że wszystko jest w porządku.  Pamiętaj również o motywacji słownej, unikaj natomiast nagradzania słodyczami – chcemy rozbudzić naturalną potrzebę mówienia, a niekoniecznie mówienie dla nagrody.

Cwiczenia usprawniające aparat artykulacyjny

Źródło: logat

utrwalamy k

utrwalamy r - Wicher i Beret

Różnicujemy głoski szumiące i syczące | Wersja walentynkowa

Na czym polega różnicowanie głosek syczących i szumiących? 

To przede wszystkim bardzo ważny etap w ćwiczeniu seplenienia. 

Nie wystarczy, że Twoje dziecko potrafi pięknie powiedzieć szafa albo niebieski. 

Cała rzecz polega na tym, że kiedy trzeba powiedzieć niebieska szafa, w efekcie Twoje dziecko mówi: „niebieszka szafa” lub „niebieska safa”. Zgodzisz się z tym? To, że dzieci tak mówią, czyli generalizują umiejętność wymówienia danej głoski na inne, zdarza się często. Przyczyn może być kilka: mało sprawne narządy artykulacyjne, problemy ze słuchowym różnicowaniem tych głosek, niski poziom koncentracji lub przeciwnie – hiperpoprawność dziecka w ładnym mówieniu. Receptą na wszystkie te przyczyny są ćwiczenia, ćwiczenia i jeszcze raz ćwiczenia!

Jak ćwiczyć różnicowanie głosek?
Przygotuj sobie zbiór sylab i wyrazów, które będą Ci potrzebne w ćwiczeniach domowych. Określ, że w danym dniu ćwiczysz różnicowanie głosek S i SZ.

1. Sylaby
Przygotuj karteczki z sylabami, klej i kartkę papieru. Wrzuć sylaby z głoskami S i SZ do miseczki. Dziecko losuje sylabę i odczytuje ją, lub – jeśli nie potrafi, powtarza po Tobie. Następnie przykleja sylaby w odpowiedniej części kartki, dokonując kategoryzacji. Pamiętaj o odpowiednim ułożeniu narządów artykulacyjnych podczas wymowy ćwiczonych głosek!

2. Wyrazy
Potrzebujesz zbioru obrazków zawierających w nazwach głoski S i SZ; podczas ćwiczeń ze starszymi dziećmi wystarczy Ci lista wyrazowa. Podobnie jak we wcześniejszym ćwiczeniu, dziecko poprawnie nazywa obrazek i określa, jaką głoskę w nim słyszy, porządkując je zgodnie ze schematem S – SZ.

3. Związki wyrazowe i zdania
Doskonałym pomysłem będzie wykorzystanie obrazków z poprzedniego ćwiczenia, aby budować (wymyślać) zdania z tymi słowami. Możecie wybierać dwa obrazki (każdy z innej kategorii) i nazywać je płynnie; możecie wybrać ulubioną maskotkę, która będzie lubiła/zjadała/kupowała to, co jest na obrazku.

Materiały walentynkowe

Jeśli ćwiczysz ze swoim dzieckiem różnicowanie głosek syczących i szumiących, czyli S – SZ, Z – Ż, C – CZ, DZ – DŻ, nie możesz w najbliższym czasie nie wykorzystać tematu walentynek! Z tej okazji możesz pobrać kartę pracy z imionami oraz walentynkową listę wyrazową, którą możesz dostosować indywidualnie do potrzeb Twojego dziecka.

1. Ptaszek – listonosz
Ptaszek jest doręczycielem walentynek. Powtarzaj lub odczytaj imiona osób, które dostały walentynkę. Jeśli dziecko bez problemu powtarza imiona, budujcie zdania, na przykład: 

Ptaszek leci do Łukasza. 
Ptaszek leci do Zuzanny.
Możesz także podnieść poziom trudności i użyć trudnego słowa listonosz:  
Ptaszek – listonosz leci do Przemka 

2. Indywidualna lista wyrazowa
Wydrukuj listę, którą możesz indywidualnie dopasować do potrzeb swojego dziecka. Możesz zapisać na niej słowa, które sprawiają trudność. Listę możesz powiesić na lodówce i korzystać z niej w każdej wolnej chwili, zachęcając dziecko do powtarzania lub odczytywania słów. 
 

 

 

Utrwalamy s - Stonki

w jak Wiśnie

utrwalamy r - Motorek

Opóźniony rozwój mowy

„czy ma jeszcze czas?”

Dylematy RodzicaZ jednej strony Rodzic słyszy: „Maluch ma jeszcze czas”, „Moje dziecko zaczęło mówić dopiero gdy miało pięć lat”, „Nie histeryzuj”. Z drugiej strony, kiedy dostrzega inne dzieci, młodsze, lecz budujące długie i wyczerpujące wypowiedzi, pojawia się niepokojące uczucie i poszukiwanie odpowiedzi.
Wzrastająca liczba zgłaszających się Rodziców dzieci trzyletnich: zdrowych, uśmiechniętych, komunikujących się ale niemówiących, jest dowodem na to, że coraz częściej pojawia się problem opóźnionego rozwoju mowy. Jesteś jednym z nich? Przeczytaj.

„Moje dziecko nie mówi, ale dogada się z każdym, wszystko pokaże!”
Czym jest opóźniony rozwój mowy i prosty opóźniony rozwój mowy?Charakterystyczne jest, że Maluch rozwija się prawidłowo we wszystkich sferach – poza mową; nawet w sferze komunikacji dziecko potrafi stworzyć sobie taki klucz i zestaw gestów i dźwięków, że nawet „obcy” nie będzie miał problemów ze zrozumieniem komunikatu. Rozróżnia się dwie formy ORM:

Prosty opóźniony rozwój mowy to brak mowy (lub używanie tylko kilku wyrazów), który samoistnie ustępuje. Dziecko – poza aspektem mowy – rozwija się prawidłowo: rozwój emocjonalny, zdobywanie umiejętności oraz proces uczenia się przebiega podobnie jak u rówieśników; ma także prawidłowy słuch. Przełom następuje po trzecim roku życia, kiedy w bardzo krótkim czasie gwałtownie wzrasta zasób słownictwa, pojawia się prawidłowy system gramatyczny oraz budowane są złożone zdania.

W przypadku opóźnionego rozwoju mowy system językowy jest budowany wolniej. Dopiero po trzecim roku życia zaczynają pojawiać się słowa, a cały system językowy stabilizuje się nawet do szóstego roku życia. Mowa jest opóźniona: czteroletnie dziecko z ORM komunikuje się prostymi zdaniami, czyli jest na etapie rozwoju mowy dziecka trzyletniego. Opóźniony rozwój mowy stwarza problem w zakresie nadawania komunikatów przy doskonałym rozumieniu, prawidłowym słuchu oraz normie intelektualnej. Dobrze, kiedy Maluch z opóźnionym rozwojem mowy jest pod stałą opieką logopedy, który regularnie wykonuje ćwiczenia wspierające rozwój mowy dziecka.
Pamiętaj: Każdy niepokojący przypadek opóźnionego rozwoju mowy powinien być skonsultowany z logopedą, który oceni rodzaj opóźnionego rozwoju mowy, wskaże jego przyczyny i zaplanuje terapię.

PrzyczynyNajczęstszymi przyczynami są: brak motywowania dziecka do mówienia, brak stawiania mu wymagań, brak interakcji z dzieckiem polegających na zabawie lub zbyt słabe sytuacje komunikacyjne, częsty kontakt z ekranem, ale także bariera emocjonalna, nieśmiałość.

Jak wspierać w rozwoju mowy?Najważniejsza jest motywacja do mówienia – Maluch musi zrozumieć, że mówienie jest potrzebne! Warto stwarzać sytuacje komunikacyjne, w których będzie się mógł posługiwać językiem w określonym celu (zabawa, osiąganie radości i przyjemności). Ważne również jest dawanie prawidłowych wzorców językowych. 
Nie zapominaj także o stałym kontakcie z logopedą – będzie on wspierał rozwój mowy Malucha, ale także inspirował i motywował Rodziców do działania. Pomoże on w pokonaniu trudności z obniżonym napięciem narządów artykulacyjnych, terapii wad wymowy oraz dostosowaniu wypowiedzi Dziecka do systemu językowego: fleksji, składni, konstruowania zdań.