Dziecko nie może czy nie chce mówić w określonych sytuacjach lub do wybranych osób?
Gdy dziecko nie mówi w wybranych sytuacjach, np. w przedszkolu lub w szkole, natomiast rozmawia z bliskimi
osobami w bezpiecznym dla siebie środowisku, za które najczęściej
uznaje się rodzinę, warto poprosić o poradę specjalistę.
Problem często pojawia się warunkach adaptacji, bezpośrednio po rozpoczęciu pobytu dziecka w nowym
miejscu - przedszkolu czy szkole. Pierwsze niepokojące oznaki u dzieci
ze skłonnością do mutyzmu pojawiają się już około trzeciego roku życia.
Większość dzieci zagrożonych
mutyzmem diagnozuje się pomiędzy 3 a 8 rokiem życia. Za diagnostyczne
uważa sie występowanie objawu - braku komunikacji werbalnej w
określonych sytuacjach społecznych trwające ponad 4 tygodnie, przy
zachowaniu rozumienia mowy i możliwości porozumiewania się za pomocą
pisma.
Ważne
jest uniknięcie sytuacji, gdy przejawy zwykłych przejściowych trudności
adaptacyjnych zamienią się w długotrwały objaw – lęk przed mówieniem i
zaprzestanie słownego porozumiewania się w określonych sytuacjach.
Skutkiem mutyzmu może być pozbawienie dziecka szansy optymalnego rozwoju
oraz trudności w porozumiewaniu się w dorosłym życiu.
Dzieci,
u których występuje mutyzm selektywny zazwyczaj nie są nieśmiałe
w sytuacjach, które nie wymagają mówienia. W zadaniach tzw.
niewerbalnych osiągają dobre wyniki. Nie są kłopotliwe w przedszkolu i
szkole, gdyż zajmują się zadaniami, nie hałasując. Zdarzają się jadnak
także dzieci, które próbują skupić uwagę nauczyciela i rówieśników
głośno manipulując pomocami, zabawkami czy przyborami szkolnymi. Każde
dziecko jest wyjątkowe i prezentuje indywidualne spektrum trudności. Sprawia to, że późno są diagnozowane i mogą również wprowadzić w błąd specjalistów, którzy nie rozpoznają na podstawie ich pozasłownych aktywności zaburzenia o charakterze lękowym.
źródło: http://www.logopeda.org.pl
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz