Polecany post

Współpraca logopeda-rodzic

„Współpraca logopeda-rodzic, czyli recepta na dobrą i owocną współpracę” Jedną z najważniejszych zasad terapii logopedycznej jes...

piątek, 7 listopada 2025

Mutyzm wybiórczy – zaburzenie mowy o podłożu lękowym.

Dziecko nie może czy nie chce mówić w określonych sytuacjach lub do wybranych osób?

Gdy dziecko nie mówi w wybranych sytuacjach, np. w przedszkolu lub w szkole, natomiast rozmawia z bliskimi osobami w bezpiecznym dla siebie środowisku, za które najczęściej uznaje się rodzinę, warto poprosić o poradę specjalistę. 

Problem często pojawia się warunkach adaptacji, bezpośrednio po rozpoczęciu pobytu dziecka w nowym miejscu - przedszkolu czy szkole. Pierwsze niepokojące oznaki u dzieci ze skłonnością do mutyzmu pojawiają się już około trzeciego roku życia. Większość dzieci zagrożonych mutyzmem diagnozuje się pomiędzy 3 a 8 rokiem życia. Za diagnostyczne uważa sie występowanie objawu - braku komunikacji werbalnej w określonych sytuacjach społecznych trwające ponad 4 tygodnie, przy zachowaniu rozumienia mowy i możliwości porozumiewania się za pomocą pisma. 

Ważne jest uniknięcie sytuacji, gdy przejawy zwykłych przejściowych trudności adaptacyjnych zamienią się w długotrwały objaw – lęk przed mówieniem i zaprzestanie słownego porozumiewania się w określonych sytuacjach. Skutkiem mutyzmu może być pozbawienie dziecka szansy optymalnego rozwoju oraz trudności w porozumiewaniu się w dorosłym życiu. 

Dzieci, u których występuje mutyzm selektywny zazwyczaj nie są nieśmiałe w sytuacjach, które nie wymagają mówienia. W zadaniach tzw. niewerbalnych osiągają dobre wyniki. Nie są kłopotliwe w przedszkolu i szkole, gdyż zajmują się zadaniami, nie hałasując. Zdarzają się jadnak także dzieci, które próbują skupić uwagę nauczyciela i rówieśników głośno manipulując pomocami, zabawkami czy przyborami szkolnymi. Każde dziecko jest wyjątkowe i prezentuje indywidualne spektrum trudności. Sprawia to, że późno są diagnozowane i mogą również wprowadzić w błąd specjalistów, którzy nie rozpoznają na podstawie ich pozasłownych aktywności zaburzenia o charakterze lękowym. 

Lęk przed mówieniem w wybranych sytuacjach można porównać do irracjonalnego popularnego lęku wobec latania samolotem. Gdy nie ma sytuacji latania, lęku również nie ma. W przypadku dziecka dotkniętego mutyzmem jest podobnie - kiedy dana sytuacja nie wymaga od niego mówienia, wówczas lęk się nie pojawia.

źródło: http://www.logopeda.org.pl

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz